IBALKAN

Vaše Pravo, Vaš Portal

ŽESTOKO PISMO IZ CRNE GORE: Dan Republike Srpske- praznik GENOCIDA NEPRAVDE I BEZNAĐA

U bosanskohercegovačkom entitetu Republika Srpska, 9. januara, zvanično će se proslaviti praznik, Dan Republike Srpske, koji je Ustavni sud Bosne i Hercegovine proglasio neustavnim.

Na ovaj dan 1992. g. u Sarajevu neformalna grupa koja je sebe nazvala skupštinom srpskog naroda u Bosni i Hercegovini donijela je deklaraciju o proglašenju tzv. Republike srpskog naroda Bosne i Hercegovine, kao nezavisne teritorije unutar ustavne Bosne i Hercegovine a sa ciljem pripajanja Jugoslaviji koja je tada bila u fazi poodmakle i nepovratne disolucije.

Ono što je urađeno, na putu od nezakonitog proglašenja tog 9. januara 1992. g. do 14. decembra 1995. g. i prisilnog uspostavljanja Republike Srpske, kao ustavne kategorije priznate u Dejtonu – entiteta u okviru Bosne i Hercegovine, mrlja je na obrazu srpskog naroda i međunarodne zajednice.

Niti prvi – srpski narod, niti drugi – međunarodna zajednica ne čine dovoljno da tu mrlju speru priznavanjem grešaka i uspostavljanjem mehanizama da se takvo što više nikada i nikome ne dogodi.

Naprotiv i nažalost.

Nedugo nakon 9. januara 1992. g. u Bosni i Hercegovini počeo je rat koji neki zovu građanskim a koji je, obzirom na nesporne činjenice da je Bosna i Hercegovina bila nezavisna i međunarodno priznata država i da su u sukobu neskriveno učestvovale Srbija i Savezna Republika Jugoslavija na strani Srba u BiH, a Republika Hrvatska na strani Hrvata, imao sva obilježja agresije i međunarodnog sukoba.

Cilj rata bila je faktizacija usvojene deklaracije, tj. otcjepljenje dijela teritorije Bosne i Hercegovine i pripajanja Jugoslaviji a radi postizanja šireg cilja – stvaranje velike, jedinstvene države srpskog naroda na prostorima bivše Jugoslavije – Velike Srbije, projekta koji je sredinom 19. Vijeka uspostavio Ilija Garašanin u Načertaniju, na temelju istorijskog mita i sna o obnovi Dušanovog carstva, koja obuhvata djelove Bosne i Hercegovine, Hrvatske i Bugarske te Crnu Goru i Srbiju.

Valja podsjetiti da se radi o još uvijek živom snu za koji se smatra da je jedna od ključnih prepreka napretku društava u državama na čije teritorije pretenduje.

Činjenica da je pred Međunarodnim sudom za bivšu Jugoslaviju u Hagu za najstrašnije, najmonstruoznije i neke do tada po monstruoznosti i obimu neviđene zločine, među njima i genocid, osuđeno na desetine najviših i najznačajnijih civilnih i vojnih funkcionera te samoproglašene države srpskog naroda najslikovitije i najčinjeničnije opisuje njen karakter i temelje na kojima je nastala.

Na doživotne kazne osuđeni su svi glavni akteri stvaranja ovog entiteta.

Opsada Sarajeva duga 1432 dana u kojoj je granatiranjem i snajperskom paljbom ubijeno preko 10.000 ljudi a 1601 dijete; etničko čišćenje oko 50.000 nesrba u Prijedoru kada je ubijeno preko 3000 ljudi od čega preko 100 djece; genocid u Srebrenici u kojem je ubijeno najmanje 8500 hiljada ljudi različite starosne dobi među njima i tek rođene djece; pokolji u Višegradu, Foči, Zvorniku i drugim bosanskohercegovačkim gradovima; na desetine koncentracionih logora; na desetine masovnih inicijalnih, sekundarnih, tercijarnih i … grobnica; preko hiljadu porušenih vjerskih objekata od kojih su neki, poput Ferhadije u Banjoj Luci ili Aladže u Foči, porušeni, građevinski materijal odnešen i zakopan na smetlišta – najilustrativniji su primjeri karaktera sukoba i njegovog krajnjeg cilja, uništenje cijelog jednog naroda i zatiranje njegove kulturne i istorijske baštine sa ciljem zatiranja tragova njegovog postojanja.

Čitaj još:   GUŽVI NEĆE BITI: Kupališta i plaže od 18. maja uz poštovanje distance... (foto)

Postojanje takvog plana utvrdio je i potvrdio Međunarodni sud za bivšu Jugoslaviju i Hagu u nekoliko presuda najznačajnijim funkcionerima tzv. Republike Srpske, a medju njima njenom predsjedniku Radovanu Karadžiću i komandantu vojske Ratku Mladiću.

Priznavanjem statusa entiteta Republici Srpskoj u Dejtonu učinjena je istorijska nepravda prema žrtvama zločina i genocida u Bosni i Hercegovini i prema državnosti Bosne i Hercegovine ali i uveden opasan princip zadržavanja i legalizacije teritorije osvojene zločinima, etničkim čišćenjim i genocidima.

Ovime je propušteno da međunarodna zajednica i Ujedinjene nacije pošalju jasnu poruku da se zločin ne isplati, a da se zločinom stečeno mora vratiti, što je princip koji važi i za mnogo bezazlenija i društveno manje opasna krivična djela.

To je, vjerovatno, doprinijelo i da dominantni stav srpskog društva prema ovim zločinima i njihovim izvršiocima bude uglavnom nekritičan, čak blagonaklon i odobravajući jer je postizanjem cilja sredstvo dobilo svoje opravdanje.

Sve ovo djeluje prilično ohrabrujuće na protagoniste ideje velike Srbije ili, kako se ona sada zove, srpskog sveta da i danas nesakriveno i otvoreno radi na afirmaciji tog projekta.

U tom svjetlu možemo posmatrati i insistiranje na proslavi i praznikovanju 9. januara u bosanskohercegovačkom entitetu.

Iako je u više navrata Ustavni sud Bosne i Hercegovine 9. januar proglasio neustavnim za praznikovanje, a taj stav podržala i Venecijanska komsija on se, možda baš u inat Bosni i Hercegovini, Ustavnom sudu, Venecijanskoj komisiji i žrtvama zločina sve više i pompeznije obilježava i to uz sve više prisustvo zvaničnika Republike Srbije.

Sa nečim sličnim susrijeće se i Crna Gora kada je u pitanju Podgorička skupština kojom je na nelegalan način poništena državnost Crne Gore, sve se glasnije slavi i sve dublje podjele izaziva.

Za oba slučaja zajednička je agresija i uzimanje tuđe teritorije, nelegitimnost, zločin i podrška međunarodnog faktora koji u ostvarenju svojih ciljeva prenabregava opasnost ovog projekta za cijeli Balkan ili ga, zajedno sa katastrofalnim posljedicam, smatra perifernim.

Čitaj još:   Živković: SPC, Vijesti i Vučić mentori buduće Vlade...

Sve to ukazuje da je ovom društvu prije svega potrebno sazrijevanje koje bi bilo potaknuto iznutra, iz nas samih, našom zajedničkom potrebom da mi i naši potomci živimo u sređenijem društvu, relaksiranom napetosti i zločina iz zajedničke prošlosti ali i jasnim mehanizmima sprječavanja takvih događaja.

No, za to je potrebna katarza, a ne insistiranje na najmračnijim, a najneuralgičnim tačkama iz te prošlosti kakve definitivno jesu i 9. januar 1992. g. i 24-29 novembar 1918. g.

Za tu katarzu ćemo, ipak, sva je prilika morati da sačekamo neku novu političku i društvenu elitu, prije svega u Srbiji.

Ako me pitate za moje mišljenje hoćemo li počekati, odgovor je – hoćemo, i to dugo.

Volio bih da sam u krivu i da me stvarnost demantuje, u interesu svih nas, ali dok god je broj onih kojima su ovakvi datumi praznici dovoljan da u skoro svim državama Balkana kreira vladajuću politiku ili da nju značajno utiče, a međunarodni faktor zarad kratkoročnih interesa na to zabija glavu u pijesak, naša je budućnost beznađe i stradanje.

Piše: AHMED AVLIJANI

izvor: Antena M

BRAVO: AJKULE IZ CRNE GORE SRUŠILE HRVATSKU!

Crnogorski vaterpolisti pobijedili su poslije peteraca Hrvatsku 15:14 i plasirali Read more

CRNA GORA: Kako je Suadinim glasom odbijena Rezolucija o genocidu u Srebrenici… (foto)

Nakon što je u parlament ušla gazeći zakon, njenim neverifikovanim Read more